Omakub – Omarchy

Vroege esthetiek

The Omakub desktop: GNOME overview with a misty forest wallpaper, dock, and workspaces — GNOME laat je maar tot zover gaan, maar ik heb eruit gehaald wat erin zat.

Neovim and a terminal running inside Zellij, showing the Omakub file tree — Neovim en Zellij out of the box.

The omakub theme command in a terminal, with the Omakub ASCII banner — Zelfs toen al kon één commando meerdere apps van een nieuw thema voorzien.

De weg naar Omarchy

Omakub bewees de stelling: geef ontwikkelaars een mooie, complete Linux out of the box, en ze komen! Tienduizenden kwamen er.

Maar het liep ook tegen het plafond aan. Omakub was een laagje mening bovenop Ubuntu en GNOME, en die hebben zelf ook een stevige mening. De ideeën waar het mij écht om ging – tiling, alles via het toetsenbord, een systeem dat de terminal als middelpunt van het universum ziet – bleven tegen het platform vechten in plaats van eruit voort te komen.

Dus verhuisde de omakase van Ubuntu naar Arch, van GNOME naar Hyprland, en werd het Omarchy. Geen laag bovenop andermans distributie, maar de hele maaltijd. Alles wat Omakub probeerde te bereiken, zonder eerst iemand om toestemming te hoeven vragen.

Het bejaardentehuis is bemand

Omakub zelf is nu met pensioen. De repositories zijn gearchiveerd op GitHub – omakub en omakub-site. Maar goede ideeën gaan niet met pensioen, die worden geforkt! Omabuntu is een community-fork die de omakase-Ubuntu-lijn voortzet. Als Arch je een stap te ver gaat en Ubuntu voelt als thuis, dan moet je daar zijn.

Dank aan iedereen die het draaide, eraan meebouwde en met zijn desktop pronkte. Omakub liep zodat Omarchy kon rennen.